spelen een belangrijke rol in het leven van veel Nederlanders, zo ook voor bewoners van de Annabuurt.
de Olietrappers een goed voorbeeld van zo’n actieve club.
In het seizoen 2022-2023 vierde de vereniging het 4 x 11-jarig carnavalsjubileum en dat was een succes.
RIJKE GESCHIEDENIS
De Olietrappers, opgericht direct ná carnaval 1979, bestaan binnenkort dus 44 jaar, maar waren niet de eerste club die in de wijk carnaval vierde. In de jaren vijftig van de vorige eeuw kende de Hoogeindsestraat verschillende cafés. Op het Sint-Annaplein zat bijvoorbeeld het Zeepaardje, later werd dit cafetaria Bombeeck. En iets verder door op zo’n 100 meter van het parochiehuis was het café van Harrie en Tonia van Hoof gevestigd. Bewoners uit de omgeving konden er terecht om een praatje te maken of een kaartje te leggen, het fungeerde meer als de huiskamer van de buurt. Ook had het café een eigen carnavalsvereniging genaamd Nooit Gedacht die waarschijnlijk al ergens eind vijftiger jaren was opgericht. De Raad van Elf bestond uit wijkbewoners
die verschillende activiteiten voor de mensen organiseerden. In 1963 heeft de club meegedaan aan de eerste stedelijke carnavalsoptocht die door de pas opgerichte stadscarnavalsclub de Keiebijters werd georganiseerd. Op de vrachtwagen van Huub Noten werd een grote molen geplaatst die toen al symbool stond voor de buurt de Oliemolen – of in het plaatselijke dialect d’n Olliemeule. Ook het veteranenelftal van voetbalclub Klein Arsenal had een vrachtauto geregeld, zij gingen verkleed als clowns mee en zo trok de stoet vanuit de Hoogeindsestraat naar het stadscentrum. Op bijgaande foto uit 1964 is te zien dat Prins Albert Vereijken van C.V. Nooit Gedacht een maquette van Kasteel Helmond aanbiedt aan de eerste Helmondse Stadsprins Huub Noten (Huub d’n Uurste) in het bijzijn van links naar rechts Grootvorst Harrie Tops, wethouder Sjef Raaijmakers van Financiën, burgemeester dr. Jos Sweens en Jes van Deutekom, wethouder van onderwijs, cultuur en sport. Hoewel Nooit Gedacht ook een jeugdgroep had heeft de club niet al te lang bestaan en waren er daardoor weinig carnavalsactiviteiten in de Annabuurt. Wel was er Jeugdvereniging De Vonk sinds 1957 die vele jaren talloze jongeren wist te binden, helaas is de jeugdgroep enkele jaren geleden ter ziele gegaan. Het was in die periode dat de buurt werd getransformeerd tot een eigen parochie, de St.-Annaparochie met de St.-Annakerk (tegenwoordig het Annatheater) op de hoek Engelseweg / Floreffestraat, het bisdom benoemde Carolus Janssens tot pastoor. Hij was erg geliefd in de buurt.
VERENIGINGSACTIVITEITEN LOPEN TERUG
Eind zestiger jaren en doorlopend tot eind jaren zeventig zien we een terugloop van activiteiten in de buurt, er was in die tijd weinig te doen en het gemis deed zich steeds sterker voelen. Daar waar veel andere Helmondse wijken een carnavalsvereniging hadden bleef de Annabuurt duidelijk achter. Behalve op carnavalszondag, dan trokken de wijkbewoners traditiegetrouw naar de stad om de carnavalsoptocht te bekijken. Na de optocht gingen de meesten naar het parochiehuis – in de volksmond de soos – om nog wat te babbelen en te drinken en dat ging zo vele jaren door.
NIEUW ELAN EIND ZEVENTIGER JAREN
Tijdens carnaval 1979 kwam daar verandering in, opnieuw kwamen de wijkbewoners na de optocht in de soos samen voor een gezellig samenzijn, het Amstel bier vloeide rijkelijk en op een gegeven moment vroeg Adriaan van Zon of het een gek idee was in de buurt een carnavalsclub op te richten.
Het beheerdersechtpaar Wim en Fien van Oeffelt voelde hier wel voor en de aanwezigen in de soos wisselden ideeën uit hoe het verder gestalte zou moeten krijgen. Thea van de Kerkhof kwam met een toepasselijke naam de Olietrappers, vernoemd naar de oliemolen die hier in de buurt gestaan moet hebben. Op maandagavond daags na de optocht werd het idee kracht bijgezet en kwamen enkele wijkbewoners in de huiskamer van Leo en Tonnie van der Kammen bij elkaar om de verdere voortgang te bespreken. Dit gesprek werd dinsdagmorgen in het winkeltje van Ria van Bommel al hervat, wel een bewijs dat de buurt vaart achter de oprichting van een carnavalsclub wilde zetten. Ria was niet flauw en schonk 100 gulden, in die tijd een behoorlijk bedrag, aan de initiatiefnemers om de vereniging op te starten. Om te zien of
er in de buurt genoeg belangstelling bestond voor het oprichten werden huis-aa n-huis briefjes in de brievenbus gedaan. In korte tijd meldden zich zo’n 25 mensen die lid wilden worden en mee zouden willen helpen.
NIEUWE CARNAVALSCLUB KRIJGT VORM
Door het enthousiasme in de buurt werd in maart 1979 een bestuur gevormd, bestaande uit Ria van Bommel als voorzitter, Leo van der Kammen als secretaris en Adriaan van Zon werd penningmeester, waarmee de basis van de vereniging gelegd was. Veel mensen wilden er hun schouders onder zetten en probeerden familieleden, broers en zussen erbij te betrekken. In korte tijd werd een Raad van Elf geformeerd, veel kinderen van de raadsleden en uit de wijk wilden graag dansmarieke zijn. De pakjes voor de dansmariekes werden gemaakt door vrouwelijke leden van de vereniging. De capes voor de raad werden gekocht bij Carnavalsclub de Jan Doedels uit de wijk Helmond-Oost, terwijl de steken van ’t Klumpke kwamen uit ’t Haagje. De prinsencape werd geschonken door Lex Ouwendijk, alias Lex Goudsmit, een betrokken wijkbewoner. Hij was van Joodse komaf en kwam uit Amsterdam. Hij had zijn familie wijsgemaakt dat hij bij de Olietrappers Prins Carnaval was geworden, wat feitelijk niet waar was. Hij had de vereniging een voorstel gedaan om een avond als prins te mogen fungeren, in ruil daarvoor kregen de Olietrappers een mooi geldbedrag van hem!
Financieel had de club het in de beginjaren niet gemakkelijk, er was weinig geld in kas, dus werd er vaak een beroep gedaan op de leden van de club zelf en de wijkbewoners. Een van hen was Wim van de Looverenbosch die het nog altijd bestaande logo van de club ontworpen heeft. Later heeft hij samen met zijn vader nog zorg gedragen voor de jaarlijkse carnavalsboekjes die vanaf 1983 huis-aan-huis in de buurt verspreid werden.
Een van de activiteiten met carnaval was een bezoek brengen aan zieke wijkbewoners door leden van de Raad van Elf en de dansmariekes in het ziekenhuis, het sanatorium in Bakel of bij wijkbewoners aan huis. De namen van zieke mensen werden doorgegeven door pastoor Janssens die ook geld meegaf voor de aanschaf van fruitschalen. De populaire pastoor heeft op het eerste carnavalsbal nog een korte mis op het podium verzorgd en deze afgesloten met de woorden dat de vereniging lang en gelukkig zou mogen bestaan, waarna hij nog een “vuil” mopje vertelde!
DE OLIETRAPPERS ZIJN NIET MEER WEG TE DENKEN
Na wat moeilijkere jaren, waarbij het ledenaantal van 100 terugliep naar 66, kreeg een nieuw bestuur bij het 2 x 11 jarig bestaan in het jaar 2001 de club weer op de rails. Sindsdien wordt elk jaar in november het Elf-elf bal gehouden waarbij de nieuwe prins benoemd wordt. Voor en tijdens de carnavalsdagen zijn er veel activiteiten waaraan de wijkbewoners kunnen deelnemen, waardoor de vereniging een belangrijke sociale functie in de buurt vervult. Een buurt die door de nieuwbouw op Suytkade inmiddels een stuk groter geworden is en in de nabije toekomst nog groter zal worden.
Karnavalsvereniging De Olietrappers is niet meer weg te denken uit Anna/Suyt en wil alle wijkbewoners graag betrekken bij de festiviteiten van de Karnavalsclub. Op deze website wordt uitgebreid aandacht besteed aan de verschillende activiteiten van de vereniging. Iedereen uit de wijk is van harte welkom om deel te nemen aan een van onze komende activiteiten.
Wij nodigen u dan ook graag uit om eens langs te komen!